در حقوق ایران، برعکس حقوق برخی از کشورهای اروپایی،چیزی به عنوان شرکت تک شریک وجود ندارد و نیز اعتباری هم ندارد.

انتفای تعدد شرکا
شرکت در شرایطی ایجاد می گردد که حداقل دو نفر عضو برای تشکیل آن به توافق برسند. و درهر زمانی پس از تشکیل شرکت، شرایط تعدد شرکا از بین برود، یعنی در شرایطی که فقط یک شریک در شرکت باقی مانده باشد، شرکت منحل می گردد.
نابودی تعدد شرکا به خصوص درزمانی اتفاق می افتد که پدر و فرزند وی در یک شرکت شریک می باشند و پدر فوت می کند. دراین صورت، بدلیل اینکه فرزند واحد صاحب سهم الشرکه پدر هم می شود، و با این سهم الشرکه دراختیار وی قرار می گیرد، مالکیت مشترک خاتمه می یابد. و دیگر شرکتی وجود ندارد. البته این قضیه با جریانی که در آن یکی از شرکا فوت می کند، ولی بیش از یک شریک در شرکت باقی می ماند، متفاوت است و این اوضاع لزوماً به انحلال شرکت منجر نمی شود.
در صورت از بین رفتن تعدد شرکا و درآویختن تمام سرمایه به یک شریک، شرکت خود به خود منحل می شود. و رجوع به دادگاه، برای صادر شدن حکم انحلال آن، ضروری نمی باشد.
هرگاه شریک تنها، معاملاتی به اسم شرکت انجام دهد، چون شرکتی وجود ندارد، طلبکاران می توانند خود شخص را طرف معامله محسوب کرده و از اموال وی طلب خود را برداشت نمایند.